Overbelasting begint zelden met instorten. Het begint met slecht slapen, prikkelbaar zijn, eigen afspraken afzeggen en het gevoel dat je altijd bereikbaar moet zijn. Wat helpt is niet minder liefde, maar minder alleen zijn: taken verdelen, vaste momenten afspreken en meekijken mogelijk maken zonder dat je zelf alles bewaakt.
Signalen die je vaak zelf mist
- Je slaapt slecht en ligt wakker van dingen die morgen pas spelen.
- Je zegt eigen afspraken af omdat het net niet uitkomt, week na week.
- Je bent kort aangebonden tegen de persoon voor wie je zorgt en voelt je daar schuldig over.
- Je durft je telefoon niet op stil te zetten, ook 's nachts niet.
- Je weet niet meer wanneer je voor het laatst iets voor jezelf deed.
Wat de last echt verlicht
Verdeel taken die niet aan jou vastzitten. Boodschappen, vervoer en administratie kunnen vaak naar iemand anders, aandacht niet.
Spreek vaste contactmomenten af in plaats van altijd bereikbaar zijn. Bereikbaarheid zonder grens is wat uitput, niet de zorg zelf.
Vraag bij de gemeente naar respijtzorg. Dat is bedoeld om jou tijdelijk te vervangen, ook als het goed lijkt te gaan.
Meekijken zonder alles bewaken
In Buddy+ zie je als mantelzorger alleen wat de gebruiker met je deelt: bijvoorbeeld of de dag gelopen heeft en hoe iemand zich voelt.
Daardoor hoef je niet elke dag te bellen om te weten of het goed gaat. Je ziet het rustig terug en grijpt in als het nodig is.